Γράφει η Αφροδίτη Παπαδοπούλου
Μια μάνα μπορεί να αντέξει πολλά. Να ξενυχτήσει, να στερηθεί, να καταπιεί τον φόβο της για να μη φανεί στα μάτια του παιδιού της. Εκείνο που δύσκολα αντέχεται είναι να αναγκαστεί να παρακαλέσει έναν άγνωστο για βοήθεια και ύστερα να αναρωτιέται αν η αγωνία της έγινε ευκαιρία για κέρδος. Δεν ξέρω ποιο είναι το χειρότερο σε μια τέτοια σκέψη. Η πιθανότητα να χαθούν χρήματα που προορίζονταν για τη θεραπεία ενός παιδιού ή η ευκολία με την οποία ένας άνθρωπος μπορεί να μετατρέψει τον πόνο του άλλου σε λογαριασμό εισπράξεων.
Η υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», με τις σοβαρές καταγγελίες για τη διαχείριση δωρεών που συγκεντρώθηκαν για άρρωστα παιδιά, φέρνει μπροστά μας ένα ερώτημα που δεν χωρά εύκολες απαντήσεις. Πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη απληστία; Οι δικαστικές ευθύνες θα κριθούν από τους αρμόδιους, όμως η ίδια η ανάγκη να διερευνηθεί μια τέτοια υπόθεση αφήνει μια πικρή γεύση. Σκέφτομαι εκείνους που πρόσφεραν από το υστέρημά τους και τις οικογένειες που εμπιστεύτηκαν ανθρώπους επειδή πίστεψαν στην καλοσύνη τους. Αυτή η εμπιστοσύνη δεν είναι ένα ακόμη ποσό σε τραπεζικό λογαριασμό. Είναι κάτι πολύ πιο δύσκολο να ξανακερδηθεί.
Στο μεταξύ, γύρω μας περισσεύει η περίφημη «ενσυναίσθηση». Την ακούς από κάθε τηλεοπτικό παράθυρο, τη διαβάζεις κάτω από καλοφωτισμένες φωτογραφίες και τη συναντάς σε αναρτήσεις που στάζουν αγάπη για την ανθρωπότητα. Έχουμε γεμίσει ειδικούς στο να αισθάνονται τον πόνο του άλλου, ιδίως όταν υπάρχει κοινό να τους θαυμάσει. Κάποιοι θα μπορούσαν να διδάσκουν την ενσυναίσθηση με το κιλό, σε οικογενειακή συσκευασία και με έκπτωση για τους πιστούς ακολούθους. Η αρετή, αντίθετα, είναι λιγότερο φωτογενής. Δεν έχει ανάγκη να εξηγεί κάθε τρεις και λίγο πόσο σπουδαία είναι.
Το πρόβλημα δεν εξαντλείται σε μια οργάνωση. Η Ελλάδα έχει γνωρίσει και άλλες υποθέσεις με ερωτήματα για τη διαχείριση χρηματοδοτήσεων ΜΚΟ, ενώ μεγάλα ποσά διατίθενται και για υπηρεσίες που σχετίζονται με το μεταναστευτικό. Η παράνομη μετανάστευση θέτει πραγματικά ζητήματα φύλαξης των συνόρων, εθνικής κυριαρχίας και αντιμετώπισης των κυκλωμάτων διακίνησης. Όπου υπάρχουν καταγγελίες για οικονομική εκμετάλλευση ή συμμετοχή σε παράνομες δραστηριότητες, απαιτούνται έρευνες και λογοδοσία. Η επίκληση της ανθρωπιστικής προσφοράς δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση από τον νόμο, όπως δεν αποτελεί και απόδειξη ενοχής.
Η Πολιτεία, πάλι, είναι εξαιρετικά σχολαστική όταν πρόκειται για τις υποχρεώσεις του απλού πολίτη. Στα μεγάλα ποσά που διαχειρίζονται οργανώσεις και φορείς, η ίδια σχολαστικότητα πρέπει να αποδεικνύεται με ελέγχους και δημοσιευμένα αποτελέσματα. Διαφορετικά, μπορούμε να ιδρύσουμε άλλη μία ΜΚΟ για να ελέγχει τις προηγούμενες. Θα διοργανώνει συνέδρια περί διαφάνειας, θα εκδίδει συγκινητικές ανακοινώσεις και θα βραβεύει τον εαυτό της για την προσφορά του. Τουλάχιστον να υπάρχει μια συνέπεια ανάμεσα στις διακηρύξεις και στις δημόσιες σχέσεις.
Θυμάμαι τις γυναίκες που δεν είχαν πολλά, μα πάντοτε έβρισκαν κάτι να προσφέρουν. Ένα πιάτο φαγητό, μια κουβέντα παρηγοριάς, λίγα χρήματα κρυμμένα στην παλάμη για να μη νιώσει άσχημα εκείνος που τα δεχόταν. Δεν μιλούσαν για «ενσυναίσθηση», ούτε είχαν ανάγκη να διαφημίσουν την καλοσύνη τους. Ήξεραν μια άλλη λέξη, παλιά και απαιτητική. Αρετή. Εκείνη που δεν μετριέται με όσα λες για τον εαυτό σου, αλλά με όσα κάνεις όταν δεν σε βλέπει κανείς.
Ας κρατήσουν λοιπόν οι επαγγελματίες της συγκίνησης τις καρδούλες και τα μεγάλα λόγια τους. Ας δώσει η Πολιτεία τις απαντήσεις που οφείλει και ας αποδοθούν οι ευθύνες εκεί όπου αποδειχθούν. Γιατί η αρετή δεν έχει τιμοκατάλογο, ο πόνος ενός παιδιού δεν είναι εμπόρευμα και η τιμή ενός ανθρώπου δεν αγοράζεται με όσα χρήματα κι αν συγκεντρώσει.
Στοιχεία και πηγές – Συντακτική Ομάδα ΕΘΝΙΚΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ
Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Καθημερινής και της ΕΡΤ για την υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», οι αστυνομικές αρχές προχώρησαν στη σύλληψη έξι ατόμων, μεταξύ των οποίων και ο φερόμενος ως ιδρυτής της οργάνωσης.
Κατά τα ίδια δημοσιεύματα, η έρευνα κατέγραψε 92 ερανικές δράσεις για 74 ωφελούμενα πρόσωπα. Από την οικονομική διερεύνηση δωρεών που αφορούσαν 34 παιδιά αναφέρθηκαν εισπράξεις περίπου 3,94 εκατομμυρίων ευρώ, από τις οποίες περίπου 1,11 εκατομμύρια φέρεται να αποδόθηκαν στις οικογένειες. Η διαφορά, ύψους περίπου 2,83 εκατομμυρίων ευρώ, βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας.
Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρονται επίσης σε καταγγελίες για προσωπικές δαπάνες και στοιχηματικές δραστηριότητες. Πρόκειται για στοιχεία της υπό διερεύνηση υπόθεσης και όχι για τελεσίδικα αποδεδειγμένη ενοχή των εμπλεκομένων.
Πηγές: Καθημερινή (31/10/2026), ΕΡΤ (02/11/2026).