Φανταστείτε μια χώρα που ξυπνά το πρωί μετά τις εκλογές της. Οι κάλπες έχουν κλείσει, οι ψήφοι έχουν καταμετρηθεί και εκατομμύρια πολίτες πιστεύουν ότι αποφάσισαν ελεύθερα για το μέλλον τους. Κάπου όμως, μακριά από τα εκλογικά κέντρα, οι υπηρεσίες ασφαλείας εξετάζουν πληροφορίες για χρήματα που ενδεχομένως έφτασαν από το εξωτερικό, για οργανωμένα δίκτυα επιρροής και για ανθρώπους που επιχείρησαν να επηρεάσουν την πολιτική βούληση των ψηφοφόρων. Κανείς δεν χρειάστηκε να εισβάλει στη χώρα ούτε να καταλάβει το Κοινοβούλιο. Κι όμως, γεννήθηκε ένα ερώτημα πολύ πιο ανησυχητικό από όσο φαίνεται αρχικά. Πόσο ελεύθερη παραμένει μια Δημοκρατία όταν ξένα συμφέροντα επιχειρούν να διαμορφώσουν τις αποφάσεις της;
Αυτό ακριβώς το ερώτημα βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο των εξελίξεων στο Ισραήλ. Μετά τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου, η ισραηλινή υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας Shin Bet άρχισε να διερευνά πληροφορίες για πιθανή ξένη χρηματοδότηση με στόχο τον επηρεασμό της συμμετοχής Αράβων ψηφοφόρων. Στην έρευνα, σύμφωνα με ισραηλινά δημοσιεύματα, κλήθηκε να συνδράμει και η Mossad ενώ στο προσκήνιο βρέθηκαν το Κατάρ και η Τουρκία. Οι δύο χώρες αρνήθηκαν τις καταγγελίες. Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ξεκαθάρισε ότι το αποτέλεσμα των εκλογών δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Η υπόθεση παραμένει υπό διερεύνηση, αλλά αποκαλύπτει μια βαθύτερη ανησυχία που ξεπερνά τα σύνορα του Ισραήλ.
Γιατί το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος επιχειρεί να επηρεάσει μια εκλογική αναμέτρηση. Είναι κυρίως με ποιον τρόπο μπορεί να το κάνει. Μέσα από χρηματοδοτήσεις, θρησκευτικές και πολιτικές οργανώσεις, επιχειρηματικές σχέσεις, οργανωμένη προπαγάνδα ή οικονομικές εξαρτήσεις που περιορίζουν τα περιθώρια των κυβερνήσεων. Ο σύγχρονος υβριδικός πόλεμος δεν διεξάγεται αποκλειστικά στα πεδία των μαχών. Διεξάγεται μέσα στους θεσμούς, στις αγορές, στα μέσα ενημέρωσης, ακόμη και στις καθημερινές συζητήσεις των πολιτών.
Εδώ όμως συναντάμε μια αντίφαση που αξίζει να εξετάσουμε προσεκτικά. Το Ισραήλ ερευνά σήμερα την πιθανότητα να έχει γίνει στόχος ξένων επιχειρήσεων επιρροής. Την ίδια στιγμή, διεθνείς δημοσιογραφικές έρευνες έχουν αποκαλύψει επιχειρήσεις πολιτικής χειραγώγησης ισραηλινής προέλευσης στο εξωτερικό. Το 2023 η αποκάλυψη της ιδιωτικής ομάδας Team Jorge έφερε στο φως υπηρεσίες ψηφιακής παραπληροφόρησης και εκλογικής επιρροής. Ο επικεφαλής της Ταλ Χανάν ισχυριζόταν ότι είχε δραστηριοποιηθεί σε δεκάδες εκλογικές αναμετρήσεις, αναφέροντας ακόμη και παρουσία συνεργατών στην Ελλάδα. Δεν επαληθεύτηκαν ανεξάρτητα όλοι οι ισχυρισμοί του. Το 2024 η Meta εντόπισε και απομάκρυνε δίκτυο παραπλανητικών λογαριασμών που συνέδεσε με την ισραηλινή εταιρεία STOIC και το οποίο στόχευε μεταξύ άλλων την αμερικανική κοινή γνώμη.
Και αν κάποιος θεωρεί ότι αυτές οι πρακτικές περιορίζονται στην παραπληροφόρηση, αρκεί να θυμηθεί όσα συνέβησαν στην Ελλάδα με το Predator. Ένα λογισμικό κατασκοπείας που αναπτύχθηκε αρχικά από τη Cytrox και εντάχθηκε στο επιχειρηματικό δίκτυο της Intellexa, με ιδρυτή τον πρώην Ισραηλινό αξιωματικό πληροφοριών Ταλ Ντίλιαν. Δημοσιογράφοι, πολιτικά πρόσωπα, επιχειρηματίες και ανώτατοι αξιωματικοί βρέθηκαν στο επίκεντρο της υπόθεσης παρακολουθήσεων. Ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης διαπιστώθηκε ότι είχε μολυνθεί από το Predator ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε δεχθεί απόπειρα παγίδευσης. Τον Φεβρουάριο του 2026 τέσσερα πρόσωπα που συνδέονταν με τις εμπλεκόμενες εταιρείες καταδικάστηκαν πρωτοδίκως για αδικήματα σχετικά με τις παράνομες παρακολουθήσεις, με αναστολή εκτέλεσης της ποινής μέχρι την έφεση.
Ας σκεφτούμε για λίγο τι σημαίνει αυτό. Ένα κινητό τηλέφωνο βρίσκεται επάνω στο γραφείο ενός υπουργού, ενός δημοσιογράφου ή ενός ανώτατου αξιωματικού. Περιέχει συνομιλίες, προσωπικά δεδομένα και επαγγελματικές επαφές. Ενδεχομένως πληροφορίες ιδιαίτερης σημασίας. Η τεχνολογία κατασκοπείας μπορεί να μετατρέψει αυτή τη συσκευή σε εργαλείο παρακολούθησης. Και τότε το ερώτημα δεν περιορίζεται στο ποιος εγκατέστησε το λογισμικό. Επεκτείνεται στο ποιος είχε πρόσβαση στις πληροφορίες, πού κατέληξαν και αν μπορούσαν να αξιοποιηθούν για εκβιασμό ή πολιτική πίεση.
Η Ελλάδα δεν ήταν η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που βρέθηκε αντιμέτωπη με τέτοιες αποκαλύψεις. Στην Πολωνία το αντίστοιχο μεγάλο σκάνδαλο αφορούσε το Pegasus της ισραηλινής εταιρείας NSO Group. Τον Οκτώβριο του 2026 πολωνική κοινοβουλευτική επιτροπή κατέληξε ότι το λογισμικό είχε αγοραστεί παράνομα και χρησιμοποιηθεί εναντίον πολιτικών αντιπάλων. Πρόκειται για διαφορετικό προϊόν από το Predator, αλλά για μια υπόθεση που αναδεικνύει τον ίδιο κίνδυνο. Τη δυνατότητα τεχνολογιών εξαιρετικά παρεμβατικής παρακολούθησης να χρησιμοποιούνται μέσα στις ίδιες τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες.
Από τις επιχειρήσεις ψηφιακής χειραγώγησης μέχρι τα κατασκοπευτικά λογισμικά αναδεικνύεται μια ολόκληρη αγορά υπηρεσιών επιρροής και παρακολούθησης. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι κάθε ισραηλινή εταιρεία ενεργεί για λογαριασμό του ισραηλινού κράτους. Αποδεικνύει όμως ότι οι μέθοδοι που προκαλούν σήμερα ανησυχία στις ισραηλινές αρχές δεν αποτελούν αποκλειστική πρακτική των αντιπάλων τους. Η Ρωσία, η Κίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Τουρκία και άλλες δυνάμεις έχουν επίσης βρεθεί στο επίκεντρο υποθέσεων ή ερευνών για παρεμβάσεις στο εξωτερικό. Η αποδεικτική βάση διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση. Το ερώτημα όμως παραμένει ίδιο. Ποιος επιχειρεί να αποκτήσει πρόσβαση στις αποφάσεις μιας άλλης χώρας και με ποια μέσα;
Υπάρχει και ένας δεύτερος δρόμος, λιγότερο θορυβώδης από τα κατασκοπευτικά λογισμικά. Το χρήμα. Μια ξένη δύναμη αποκτά σημαντικά μερίδια σε στρατηγικές επιχειρήσεις, επενδύει σε υποδομές, δημιουργεί θέσεις εργασίας και αποκτά πρόσβαση σε ανθρώπους που λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις. Όλα αυτά μπορούν να αποτελούν απολύτως νόμιμες οικονομικές δραστηριότητες. Τι συμβαίνει όμως όταν η χώρα υποδοχής χρειαστεί να λάβει μια απόφαση αντίθετη προς τα συμφέροντα του επενδυτή; Πόσο εύκολα μπορεί μια κυβέρνηση να συγκρουστεί με κάποιον από τον οποίο εξαρτώνται σημαντικά τμήματα της οικονομίας της; Δεν χρειάζεται πάντοτε μια άμεση απειλή. Η ίδια η ύπαρξη μιας εξάρτησης μπορεί να επηρεάζει τους πολιτικούς υπολογισμούς.
Το Κατάρ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της διεθνούς σημασίας που μπορεί να αποκτήσει ένα κράτος μέσω οικονομικής και διπλωματικής παρουσίας. Η Ντόχα έχει επενδύσει σημαντικά κεφάλαια στην Ευρώπη ενώ οι ιστορικές σχέσεις της με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα έχουν απασχολήσει κυβερνήσεις και ερευνητές. Το σκάνδαλο Qatargate, με τις δικαστικές έρευνες για ενδεχόμενη διαφθορά και παράνομη επιρροή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ανέδειξε τους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν όταν ξένα συμφέροντα επιχειρούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε ευρωπαϊκούς θεσμούς. Οι δικαστικές υποψίες δεν αποτελούν αυτομάτως αποδείξεις ενοχής. Τα ερωτήματα όμως για τη διαφάνεια της πολιτικής χρηματοδότησης είναι πραγματικά.
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο ευρωπαϊκών ερευνών. Τον Μάιο του 2025 το γαλλικό Υπουργείο Εσωτερικών δημοσιοποίησε έκθεση για τον πολιτικό ισλαμισμό και τα δίκτυα επιρροής στη Γαλλία. Η έκθεση προκάλεσε αντιπαραθέσεις, με οργανώσεις και ερευνητές να αμφισβητούν ορισμένα συμπεράσματά της. Τον Οκτώβριο του 2026 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προχώρησε ακόμη περισσότερο, ζητώντας ενισχυμένο έλεγχο της χρηματοδότησης και των διακρατικών συνεργασιών δικτύων πολιτικού ισλαμισμού, με ειδική αναφορά σε σχέσεις με φορείς από το Κατάρ και την Τουρκία.
Εδώ η εικόνα αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Άγκυρα έχει φιλοξενήσει στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και έχει αναπτύξει σχέσεις με οργανώσεις και θρησκευτικά δίκτυα στην Ευρώπη. Η τουρκική Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων, γνωστή ως Diyanet, αποτελεί έναν από τους θεσμούς μέσω των οποίων η Τουρκία διατηρεί παρουσία σε μουσουλμανικές κοινότητες του εξωτερικού. Η πολιτική επιρροή δεν προκύπτει αυτομάτως από μια θρησκευτική ή πολιτιστική σχέση. Όταν όμως ένα ξένο κράτος συνδυάζει θρησκευτικούς φορείς, οργανώσεις της διασποράς και πολιτικές παρεμβάσεις, οι πραγματικές διασυνδέσεις αυτών των μηχανισμών αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Και στην Ελλάδα η τουρκική επιρροή δεν αποτελεί αφηρημένη συζήτηση. Το 2023, μετά τις βουλευτικές εκλογές, οι καταγγελίες για παρέμβαση του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής στην πολιτική εκπροσώπηση της μουσουλμανικής μειονότητας έφτασαν στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε το ζήτημα της προξενικής ανάμειξης στη συνάντησή του με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Βίλνιους, σύμφωνα με την ενημέρωση της ελληνικής πλευράς. Οι σχετικές κατηγορίες αμφισβητήθηκαν από πολιτικούς και μειονοτικούς φορείς. Παράλληλα, η Άγκυρα συνεχίζει να παρεμβαίνει δημόσια στο ζήτημα της ταυτότητας της μειονότητας χρησιμοποιώντας τον χαρακτηρισμό «τουρκική μειονότητα», ενώ η Συνθήκη της Λωζάννης αναγνωρίζει μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη. Πρόκειται για μια υπαρκτή διπλωματική αντιπαράθεση που συνδέεται με τη στρατηγική επιρροής της Τουρκίας στην περιοχή.
Η επιρροή όμως δεν αναζητείται μόνο μέσα από προξενεία ή θρησκευτικές οργανώσεις. Υπάρχει και το πεδίο της διαμόρφωσης αντιλήψεων για την εξωτερική πολιτική. Ερευνητικά ιδρύματα, συνέδρια, διεθνή προγράμματα και δίκτυα ειδικών μπορούν να επηρεάζουν τον δημόσιο διάλογο και ορισμένες φορές τις κυβερνητικές επιλογές. Το ΕΛΙΑΜΕΠ, λόγω της παρουσίας του στα Ελληνοτουρκικά ζητήματα, αποτελεί έναν από τους φορείς των οποίων οι συνεργασίες και οι πηγές χρηματοδότησης έχουν δημόσιο ενδιαφέρον. Ποια κοινά προγράμματα πραγματοποιούνται με τουρκικά ιδρύματα; Ποιοι τα χρηματοδοτούν; Ποιες μελέτες φτάνουν στα κέντρα αποφάσεων; Δεν έχουμε στοιχεία που να αποδεικνύουν τουρκική καθοδήγηση του ΕΛΙΑΜΕΠ. Έχουμε όμως ερωτήματα διαφάνειας που μπορούν να εξεταστούν μέσα από δημόσια έγγραφα, συγκεκριμένες συνεργασίες και απαντήσεις των εμπλεκομένων.
Ας σταθούμε τώρα σε όσα έχουμε μπροστά μας. Μια ισραηλινή εκλογική έρευνα για πιθανή ξένη χρηματοδότηση. Ιδιωτικές επιχειρήσεις ψηφιακής επιρροής ισραηλινής προέλευσης. Το Predator στην Ελλάδα και το Pegasus στην Πολωνία. Το Κατάρ, οι οικονομικές εξαρτήσεις και οι έρευνες για πολιτική διαφθορά. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα και τα δίκτυα που εξετάζουν πλέον επίσημα οι ευρωπαϊκοί θεσμοί. Η τουρκική παρουσία στη Θράκη και η προσπάθεια της Άγκυρας να αποκτά πολιτική και κοινωνική επιρροή πέρα από τα σύνορά της.
Δεν πρόκειται για μία ενιαία συνωμοσία ούτε για υποθέσεις με την ίδια αποδεικτική ισχύ. Πρόκειται για διαφορετικούς μηχανισμούς που συναντιούνται σε ένα κρίσιμο σημείο. Στην προσπάθεια απόκτησης πρόσβασης στην πληροφορία, στην κοινή γνώμη και στις αποφάσεις. Γι’ αυτό η έρευνα οφείλει να φτάνει πέρα από τις επίσημες ανακοινώσεις, αναζητώντας οικονομικά στοιχεία, πραγματικές συνεργασίες, θεσμικές ευθύνες και τις διαδρομές μέσα από τις οποίες ασκείται η επιρροή.
Η Ελλάδα χρειάζεται συμμάχους, επενδύσεις και ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας. Χρειάζεται όμως και την ικανότητα να γνωρίζει πότε μια συνεργασία μετατρέπεται σε εξάρτηση, πότε μια πολιτική παρέμβαση γίνεται αθέμιτη και πότε η πληροφορία χρησιμοποιείται ως όπλο. Ούτε η καχυποψία απέναντι σε κάθε ξένη παρουσία ούτε η άκριτη εμπιστοσύνη αποτελούν απάντηση. Απάντηση είναι η γνώση, ο έλεγχος και η διαφάνεια. Ιδίως όταν εκείνοι που ζητούν την εμπιστοσύνη των πολιτών διαχειρίζονται ζητήματα που επηρεάζουν το μέλλον τους.
Οι προηγούμενες γενιές μάς παρέδωσαν μια Πατρίδα που πλήρωσε ακριβά το δικαίωμα να υπάρχει και να αποφασίζει. Εμείς έχουμε χρέος να παραδώσουμε στις επόμενες όχι απλώς τα σύνορά της, αλλά και την ελευθερία της βούλησής της. Να μπορούν τα παιδιά μας να κοιτούν τον κόσμο χωρίς φόβο, να συνεργάζονται χωρίς υποτέλεια και να επιλέγουν χωρίς αόρατους κηδεμόνες.
Γιατί η Ελλάδα δεν είναι ένα κομμάτι γης που περιμένει να το διαχειριστούν ξένα συμφέροντα. Είναι μια ιστορική συνέχεια ανθρώπων που αγωνίστηκαν για το δικαίωμα να ορίζουν τη μοίρα τους. Και όσο αυτή η συνείδηση παραμένει ζωντανή, το μέλλον της δεν μπορεί να ανήκει σε κανέναν άλλον παρά μόνο στους Έλληνες.
ΕΘΝΙΚΟ ΒΗΜΑ – Συντακτική Ομάδα
Πηγές και τεκμηρίωση
- The Times of Israel – 29 Οκτωβρίου 2026. Η έρευνα της Shin Bet για πιθανή ξένη παρέμβαση στις ισραηλινές εκλογές και οι διευκρινίσεις της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής.
- Ynet – Νοέμβριος 2026. Η διερεύνηση καταγγελιών για πιθανή παρέμβαση του Κατάρ και της Τουρκίας στις ισραηλινές εκλογές. Διάκριση της έρευνας ξένης επιρροής από τις καταγγελίες εξαγοράς ψήφων.
https://www.ynetnews.com/article/hjpioyh6zl
- The Guardian – Φεβρουάριος 2023. Διεθνής δημοσιογραφική έρευνα για την Team Jorge, τις επιχειρήσεις ψηφιακής χειραγώγησης και τους ισχυρισμούς του επικεφαλής της για εκλογικές παρεμβάσεις.
- ΕΡΤ – 15 Φεβρουαρίου 2023. Παρουσίαση των αποκαλύψεων για την Team Jorge και της αναφοράς σε πιθανή παρουσία συνεργατών στην Ελλάδα.
- OpenAI – Threat Intelligence Report, Μάιος 2024. Καταγραφή επιχειρήσεων συγκαλυμμένης διαδικτυακής επιρροής, μεταξύ των οποίων δραστηριότητα της ισραηλινής εταιρείας STOIC.
- Amnesty International – 26 Ιανουαρίου 2023. Η υπόθεση Predator στην Ελλάδα, η παρακολούθηση του Θανάση Κουκάκη και η απόπειρα παγίδευσης του Νίκου Ανδρουλάκη.
- Βουλή της Πολωνίας – Οκτώβριος 2026. Εργασίες της κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής για τη χρήση του Pegasus.
https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/komunikat.xsp?documentId=F07675DA4D1C2407C1258E8E00477B2B
- Εθνική Εισαγγελία Πολωνίας – Οκτώβριος 2026. Πορίσματα ειδικών για τις τεχνικές δυνατότητες του Pegasus και τους κινδύνους πρόσβασης σε δεδομένα.
https://www.gov.pl/web/prokuratura-krajowa/pegasus-opinia
- Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – 8 Οκτωβρίου 2026. Ψήφισμα για την αντιμετώπιση της διείσδυσης δικτύων πολιτικού ισλαμισμού και της επιρροής της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.
https://oeil.europarl.europa.eu/oeil/en/procedure-file?reference=2026%2F2868%28RSP%29