Γράφει ο Γεώργιος Δούκας
Υπάρχει μια λέξη που περιγράφει με ακρίβεια τη σημερινή ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Η αποσύνδεση!
Αποσύνδεση από την πραγματικότητα. Αποσύνδεση από τους λογαριασμούς ρεύματος. Αποσύνδεση από τον φόβο του εργαζόμενου που βλέπει το εργοστάσιό του να κλείνει. Αποσύνδεση από τον ψηφοφόρο που πληρώνει φόρους για να χρηματοδοτεί έναν πόλεμο χωρίς ορατό τέλος, ενώ την ίδια στιγμή η ίδια η ηγεσία κλείνει τα μάτια σε προμήθειες που βρωμούν από χιλιόμετρα.
Και την ίδια ώρα που ο Τραμπ κάθεται στο τραπέζι με τον Πούτιν και διαπραγματεύεται φθηνό diesel για τους Αμερικανούς, οι ιερείς της ιδεολογίας στις Βρυξέλλες επιμένουν ότι η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει να πληρώνει το τίμημα της «αρχής».
Ακόμα κι αν αυτή η αρχή καταστρέφει τη βιομηχανία, αδειάζει τις τσέπες των πολιτών και τροφοδοτεί ένα σύστημα όπου κάποιοι πλουτίζουν από τον πόνο των άλλων.
Η πολιτική δεν είναι ηθικό παραμύθι. Είναι συμφέροντα, ισχύς και επιβίωση. Ο Τραμπ το κατάλαβε. Έκανε συμφωνία για ρωσικό diesel γιατί οι τιμές καυσίμων πλήττουν τους ψηφοφόρους του. Οι ανερχόμενες δυνάμεις στη Γαλλία και τη Γερμανία το λένε ανοιχτά: θα συνεργαστούν με τη Ρωσία για φθηνή ενέργεια, γιατί η εναλλακτική είναι η αποβιομηχάνιση και η φτώχεια.
Η σημερινή ηγεσία της ΕΕ; Επιμένει στη «στρατηγική αυτονομία» και στην «αποδέσμευση», ενώ ταυτόχρονα εισάγει ακόμα ρεκόρ ποσοτήτων ρωσικού LNG από υπάρχοντα συμβόλαια.
Υποκριτική μέχρι το μεδούλι. Θέλουν να φαίνονται ηθικοί απέναντι στη Μόσχα, αλλά δεν έχουν πρόβλημα να πληρώνουν δισεκατομμύρια σε ενδιάμεσους και να αφήνουν τους Ευρωπαίους να παγώνουν ή να πληρώνουν ακριβά.
Και όταν οι ψηφοφόροι αντιδρούν, τους αποκαλούν «λαϊκιστές», «ακροδεξιούς» ή «φιλορώσους». Σαν να είναι έγκλημα να ζητάς φθηνή ενέργεια και να μην θέλεις τα παιδιά σου να πληρώνουν για έναν πόλεμο που δεν τελειώνει ποτέ.
Μιλήσαμε για τις προμήθειες. Και ναι, βρωμεί.
Δισεκατομμύρια ευρώ φορολογουμένων πηγαίνουν στην Ουκρανία. Μέρος τους καταλήγει σε οπλικά συστήματα, σε άμυνα, σε πραγματικές ανάγκες. Αλλά ένα άλλο, σκοτεινό μέρος περνάει από χέρια ενδιάμεσων, εταιρειών, «συμβούλων» και τοπικών δικτύων που ξέρουν πολύ καλά πώς να κόβουν ποσοστά.
Σκάνδαλα στην Energoatom, έρευνες για ξέπλυμα, παραιτήσεις υψηλόβαθμων, υποθέσεις που αγγίζουν τον στενό κύκλο εξουσίας στο Κίεβο.
Η ΕΕ το ξέρει. Γι’ αυτό επιβάλλει όρους, καθυστερεί εκταμιεύσεις και ζητάει μεταρρυθμίσεις. Αλλά συνεχίζει να στέλνει χρήματα. Γιατί; Γιατί η μηχανή πρέπει να συνεχίσει να δουλεύει. Γιατί υπάρχουν συμφέροντα. Γιατί η ιδεολογία χρειάζεται καύσιμο. Γιατί προμήθειες βγάζουν και τα μεγάλο στελέχη της ΕΕ.
Ο Ευρωπαίος ψηφοφόρος το βλέπει. Πληρώνει φόρους, βλέπει τις τιμές να ανεβαίνουν, ακούει για νέες δεσμεύσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων για το 2027, και αναρωτιέται: ποιος ακριβώς κερδίζει από όλο αυτό; Οι στρατιώτες στο μέτωπο; Ή οι μεσίτες των συμβολαίων;
Η ηγεσία των Βρυξελλών συμπεριφέρεται σαν να έχει ισόβια θητεία. Σαν να μην υπάρχουν εκλογές. Σαν ο πολίτης να είναι υποχρεωμένος να πληρώνει αδιαμαρτύρητα για μια στρατηγική που οι ίδιοι αποφάσισαν χωρίς ουσιαστική συζήτηση.
Και όταν η αγανάκτηση εκφράζεται στις κάλπες – με την AfD να ανεβαίνει, με τη Λεπέν να προηγείται, με την κόπωση να γίνεται πλειοψηφία σε δημοσκοπήσεις για την ένταξη της Ουκρανίας – η απάντηση είναι η ίδια: «πρέπει να αντισταθούμε στον λαϊκισμό». Δηλαδή: οι πολίτες κάνουν λάθος. Εμείς ξέρουμε καλύτερα.
Αυτή είναι η ουσία της αποτυχίας. Μια ελίτ που θεωρεί τον εαυτό της φύλακα της ηθικής, ενώ οι κοινωνίες κάτω από τα πόδια της καταρρέουν οικονομικά και πολιτικά. Μια ηγεσία που προτιμά να διατηρήσει την εικόνα της «σωστής πλευράς της ιστορίας» παρά να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα: ότι χωρίς φθηνή ενέργεια δεν υπάρχει βιομηχανία, χωρίς λογοδοσία δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, και χωρίς ρεαλισμό δεν υπάρχει μέλλον.
Η Ευρώπη δεν πεθαίνει από έλλειψη αρχών. Πεθαίνει από υπερβολική δόση ιδεολογίας και από την άρνηση να κοιτάξει τον καθρέφτη. Και ο καθρέφτης δείχνει μια ηγεσία που έχει χάσει την επαφή με τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι υπηρετεί.
Όταν σβήσουν τα φώτα των συνόδων κορυφής και μείνουν μόνο οι λογαριασμοί, η αλήθεια θα είναι αδυσώπητη: δεν πρόδωσαν μόνο τους πολίτες. Πρόδωσαν και την ίδια την ιδέα της Ευρώπης που ισχυρίζονταν ότι υπερασπίζονται.
ΕΘΝΙΚΟ ΒΗΜΑ – Συντακτική Ομάδα
Το άρθρο φιλοξενείται στην κατηγορία «Απόψεις», στο πλαίσιο της ελεύθερης έκφρασης και του δημόσιου διαλόγου. Οι απόψεις, οι εκτιμήσεις και οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται αποτελούν προσωπικές θέσεις του συγγραφέα και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκην τη συντακτική ομάδα του ΕΘΝΙΚΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ.