Ο χαμός των δύο νέων Ελλήνων μας, του Γιώργου Φουντούλη και του Μάνου Καπελώνη, πριν από 13 ολόκληρα χρόνια συντάραξε συθέμελα την Ελληνική κοινωνία από άκρη σε άκρη.
Ο Γιώργος και ο Μάνος, δύο φλογεροί νέοι Εθνικιστές με όλο το μέλλον και τη ζωή μπροστά τους, δεν δολοφονούνται απλά…
Εκτελούνται εν ψυχρώ με πολλαπλούς πυροβολισμούς, στην κυριολεξία άνανδρα και άτιμα!
Ο Γιώργος και ο Μάνος, τα αδέλφια μας, ήταν δύο νέα μορφωμένα λαϊκά παιδιά της διπλανής πόρτας που αποφάσισαν να κάνουν κάτι, να δράσουν, να αντισταθούν Εθνικά για όλα αυτά τα άσχημα που βίωναν και έβλεπαν να περνά η χιλιοταλαιπωρημένη Πατρίδα τους!
Είχαν όραμα να δουν την Ελλάδα μας πραγματικά ανεξάρτητη και ελεύθερη!
Είχαν όραμα ως νέοι άνθρωποι να έχουν μια καλά αμειβόμενη εργασία στην Πατρίδα των προγόνων τους, να κάνουν οικογένεια, να υλοποιήσουν όνειρα και να ζήσουν σε μια κοινωνία Ελληνικών ιδεών, έργων και πράξεων.
Μια Ελληνική κοινωνία δημιουργική και παραγωγική που δεν θα διώχνει τους νέους της ως μετανάστες στο εξωτερικό και δεν θα τους γενοκτονεί έμμεσα ως Έλληνες με πολλούς και ποικίλους τρόπους.
Προσπάθησαν να αντισταθούν λοιπόν απέναντι σε ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας για μια Πατρίδα και ένα Έθνος που έχει καταντήσει έρμαιο των διεθνών τοκογλύφων και των εγχώριων εντεταλμένων τοποτηρητών τους.
Ένα Έθνος που αιμορραγεί καθημερινά! Ένα Έθνος που έχουν βάλει σκοπό πολλοί να το πλήξουν θανάσιμα ώστε να πάψει να αποτελεί τροχοπέδη στα ολοκληρωτικά παγκοσμιοποιητικά σχέδιά τους.
Την ευθύνη για την αποτρόπαια πράξη κατά των παλικαριών μας ανέλαβε μια πρωτοεμφανιζόμενη «ακροαριστερή σέχτα» που ούτε καν θα αναφέρουμε το όνομά της καθώς δεν έχει και νόημα. Άλλωστε όλως τυχαίως αυτή η σκιώδης «ομάδα» εξαφανίστηκε πλήρως από το προσκήνιο, όπως μια ακόμα τέτοιου τύπου που προ λίγων ετών είχε δολοφονήσει με τον ίδιο μαφιόζικο τρόπο τον δημοσιογράφο και ακτιβιστή Σωκράτη Γκιόλια.
Όλοι αντιλαμβανόμαστε ή τουλάχιστον υποψιαζόμαστε πως το παρακράτος της επάρατης Μεταπολίτευσης και οι σχέσεις του με πυρήνες της άκρας αριστεράς, ποινικών και κακοποιών στοιχείων, καθώς και η τότε κυβέρνηση, είχαν βάλει βαθιά το χέρι τους στην υπόθεση!
Το παρακράτος της Μεταπολίτευσης ήθελε να δώσει ένα μήνυμα σε όλους τους Ελεύθερους Έλληνες…
«Όποιος αντιστέκεται στα σκοτεινά αντεθνικά σχέδιά μας απλά πεθαίνει, απλά τον βγάζουμε από τη μέση! Κοιτάξτε αυτά τα παλικάρια. Αύριο θα είναι τα δικά σας, δεν θα διστάσουμε…»
Ως έναν βαθμό δυστυχώς οι επικυρίαρχοι και οι πολιτικοί ταγοί τους πέτυχαν τον σκοπό τους καθώς η Ελληνική κοινωνία πάγωσε μπροστά στη θέα του φόβου.
Πάγωσε ίσως και δείλιασε…
Κυρίως όμως δεν διαχειρίστηκε τους φόβους της. Γιατί δεν είναι κακό να φοβάσαι, είναι πολύ κακό όμως να μην μπορείς να διαχειριστείς τους φόβους σου, μετατρέποντάς τους σε πανικό που σε καταβάλλει…
Όμως όταν έχει γεννηθεί μια Ιδέα τίποτα και κανείς δεν μπορεί να την σταματήσει!
Ούτε με σφαίρες ούτε με φυλακίσεις ούτε με τη λήθη που προσπαθούν μάταια και σήμερα να επιβάλουν οι γνωστοί άγνωστοι υπηρέτες της εξουσίας και του ευρύτερου παρακρατικού ακροαριστερού παραπολιτικού χώρου.
Εκείνα τα μικρά ανθρωπάκια που προσπαθούν να αμαυρώσουν και να σπιλώσουν κάθε χρόνο τη μνήμη τους καθώς με άπλετο μίσος και κακεντρέχεια μιλούν για δύο «νεοναζί» νεκρούς και ένα απλό γεγονός που συνέβη στην αιματοβαμμένη λεωφόρο του Ν. Ηρακλείου.
Είναι οι ίδιοι εκείνοι μηδαμινοί, τιποτένιοι μισέλληνες και μισάνθρωποι που καλούν μέσα από Δημοτικά Συμβούλια και «αντιφασιστικές συλλογικότητες» στην ακύρωση της Εθνικής τους μνήμης!
Γνωρίζουν πολύ καλά ότι η λήθη είναι υποταγή και γι’ αυτό πασχίζουν εδώ και δεκατρία συναπτά έτη να φιμώσουν τη θυσία των παιδιών και να τους ακυρώσουν ως πρότυπα προς μίμηση των νέων Ελλήνων.
Ατυχήσατε εξουσιαστές και παρακρατικοί σύντροφοι!
Κανείς δεν ξεχνά, τίποτα δεν ξεχνιέται!
Η λήθη είναι υποταγή και απέναντί σας θα βρίσκονται πάντα ανυπότακτοι Έλληνες!
Θα είμαστε εδώ για πάντα καθώς το αίμα των παιδιών μας πότισε ήδη το δένδρο της λευτεριάς!
Θα είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε να δίνουμε πολλές μάχες μέχρις εσχάτων για τις αιώνιες Ιδέες τους και τον Ελληνισμό όπως άλλωστε έκαναν τα παιδιά και οι πρόγονοί μας!
Θα είμαστε εδώ οι φίλοι τους, οι συγγενείς τους, οι συναγωνιστές τους και δεν θα ησυχάσουμε ποτέ παρά μονάχα όταν τους δικαιώσουμε!
Ο Γιώργος και ο Μάνος συνεχίζουν να μας υπενθυμίζουν ότι κανείς, μα ποτέ κανείς, είτε ξένος είτε εγχώριος προδότης δεν λεηλάτησε το σπίτι των Ελλήνων χωρίς αντίσταση, χωρίς μάχη!
Χωρίς πόλεμο!
Θα είμαστε εδώ γιατί ο Γιώργος και ο Μάνος ήταν ένας από εμάς!
Δεν έσκυψαν, δεν λύγισαν το κεφάλι και ακόμα και τους δήμιούς τους τούς κοίταξαν κατάματα και έφυγαν όμορφοι, ολόρθοι και αγέρωχοι όπως αρμόζει σε περήφανους γενναίους Έλληνες!
Και αν ακόμα πέσουμε κρατώντας Θερμοπύλες όπως οι συναγωνιστές μας, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας θα συνεχίσουν να σας πολεμούν με λύσσα και σθένος ώσπου να ηττηθείτε ολοκληρωτικά!
Γιατί έτσι γινόταν πάντα με τους Έλληνες, έτσι θα συμβεί και τώρα!
Τα όνειρα των αδελφών μας, οι φιλοδοξίες τους, οι αξίες, η Πίστη στον Θεό και τα ιδανικά τους για πραγματική Εθνική ανεξαρτησία, δικαιοσύνη, ζωή και Ελευθερία αποτελούν πλούτο για την κοινωνία μας και εμάς τους ίδιους.
Με τη θυσία τους υπενθύμισαν στον προσωπικό μικρόκοσμό μας την ενέργεια, τη δημιουργικότητα, τον αγώνα και την αγάπη που μπορεί να προσφέρει ο καθένας μας ως ζωντανό κύτταρο του Έθνους μας.
Τα παιδιά μας αγαπούσαν σφόδρα την Ελλάδα και η Ελλάδα, η πραγματική αιώνια Ελλάς, όχι το ψευτορωμαίικο, τους πήρε ψηλά στην Αθάνατη αγκαλιά της όπου και γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στο πανάρχαιο βιβλίο Ηρώων και Μαρτύρων του Έθνους!
ΥΓ: Προς ασεβείς και κακούς ανθρώπους…
Είστε τόσο μικροί και ασήμαντοι που δεν μπορείτε να αγγίξετε το Αθάνατο Ελληνικό φως που εκπέμπουν!
Ο Γιώργος και ο Μάνος πέρασαν στην αιωνιότητα, ζουν και θα συνεχίσουν να ζουν για πάντα μέσα στις καρδιές των Ελλήνων!
Εσείς αντιθέτως όταν φύγετε από τούτον τον μάταιο υλικό κόσμο δεν θα σας θυμάται κανείς… Ανύπαρκτοι για πάντα…
Γιώργο και Μάνο ακούστε εκεί ψηλά, τα αδέλφια σας κρατάνε για πάντα τα στενά!
Ζήτω η αιωνία Ελλάς!
Νικόλαος Λύκος