Η στρατηγική σημασία της ΑΟΖ, το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η ανάγκη για αποφασιστική ελληνική διπλωματία.
Η Αίγυπτος πρέπει να καταλάβει και η ίδια επιτέλους ότι δεν μας κάνει καμία χάρη.Το Κάιρο έχει μεγαλύτερη ανάγκη την στρατηγική συμφωνία με την Ελλάδα απ’ όσο ορισμένοι φοβικοί στην Αθήνα θέλουν να παραδεχτούν.Για την Αίγυπτο η οριοθέτηση της ΑΟΖ δεν είναι μια απλή διπλωματική εκκρεμότητα.
Είναι ζήτημα ζωτικού στρατηγικού συμφέροντος και στην κυριολεξία ύπαρξης!
Διαφορετικά στα δυτικά της θα εδραιώνεται μια μικρή Τουρκία με την Άγκυρα να αποκτά ολοένα μεγαλύτερα ερείσματα στη Λιβύη και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα να παραμονεύει,κάτι που στον Σίσι πρέπει να γίνει ξεκάθαρο από πλευράς της Ελλάδος.
Αλλωστε φυσικά και ο ίδιος αν μη τι άλλο γνωρίζει οτι διακυβεύεται το κεφάλι του.
Το πρόβλημα είναι αν στο ΥΠΕΞ αντιλαμβάνονται τι ακριβώς στάση πρέπει να τηρήσουν.
Γιατί όταν συνεχώς πηγαίνεις σε διαπραγματεύσεις κατευναστικά και οι γύρω σου έχουν κατανοήσει ότι δεν θα ανταποδώσεις τα χτυπήματα που δέχεσαι και απλά θα αρκεστείς σε τυπικές δηλώσεις είναι λογικό να σε βάζουν στο βάθρο από μειονεκτική θέση.
Η Ελλάδα δεν έχει κανέναν λόγο να προσέρχεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως επαίτης!Απέναντι στην Τουρκία που καταλαβαίνει πρωτίστως τη γλώσσα της ισχύος και στους Λίβυους φυλάρχους που αντιμετωπίζουν τη Μεσόγειο σαν προσωπικό τους παζάρι, οι ατέρμονες διπλωματικές ευρωπαικές ευγένειες δεν αρκούν.
Ή παίζεις λοιπόν το παιχνίδι της ισχύος ή αποδέχεσαι τα τετελεσμένα των άλλων και τότε η διπλωματική ήττα που επιχειρεί να επιβάλει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο κινδυνεύει να εξελιχθεί σε στρατηγικού τύπου ήττα για τον Ελληνισμό.
Αν πάλι οι Αιγύπτιοι θεωρούν ότι μπορούν να προσέρχονται με υπέρογκες απαιτήσεις η Αθήνα οφείλει να καταστήσει σαφές ότι υπάρχουν και άλλες επιλογές!Η οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο μας πρέπει να τεθεί αποφασιστικά στο τραπέζι έστω και τώρα εφόσον τόσα χρόνια δεν κάναμε τα αυτονόητα.
Δύο κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν κάθε δικαίωμα να επιδιώξουν την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών τους βάσει του Διεθνούς Δικαίου.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει επ’ αόριστον την άδεια του Καΐρου,τις διαθέσεις της Άγκυρας ή τα παζάρια των φυλάρχων της Λιβύης.
Στην Ανατολική Μεσόγειο όποιος φοβάται να ασκήσει τα δικαιώματά του και όποιος δεν αποφασίσει να παίξει σοβαρά το παιχνίδι πόκερ που εξελίσσεται κινδυνεύει να δει τους άλλους να αποφασίζουν για τον ίδιο.
Νικόλαος Λύκος