Μπάσκετ, Pizza Fan, «Χωριάτικο». Ανοίγεις τηλεόραση και πέφτεις πάνω σε συλλήψεις, μετρητά, συνομιλίες και καινούργιες διαρροές, αλλάζεις κανάλι και συνεχίζεται το ίδιο έργο, πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Μέσα σε αυτόν τον καταιγισμό, η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκει έναν βολικό χώρο να σταθεί, στη θέση του παρατηρητή που παρακολουθεί τις Αρχές να κάνουν τη δουλειά τους.. Μόνο που κυβερνά τη χώρα, δεν την παρακολουθεί από τον καναπέ!
Οι τρεις υποθέσεις έχουν τη δική τους σοβαρότητα. Στο μπάσκετ ερευνώνται φερόμενες παρεμβάσεις σε αγώνες, στην Pizza Fan καταγγελλόμενος μηχανισμός φοροδιαφυγής και στο «Χωριάτικο» ένα πλέγμα δραστηριοτήτων που η έρευνα συνδέει με επαφές σε κρατικές υπηρεσίες και που κανείς δεν γνωρίζει σε ποιο βαθμό και με τι τρόπο πιθανότατα τις αγγίζουν.Να προχωρήσουν οι έρευνες και να αποδοθούν οι ευθύνες που θα αποδειχθούν, αλλά η αποκάλυψη παρανομιών δεν είναι πιστοποιητικό κυβερνητικής αθωότητας.
Εάν μηχανισμοί λειτουργούσαν επί χρόνια, υπάρχει και κράτος που όφειλε να ελέγχει, υπάρχουν υπηρεσίες, προϊστάμενοι, εποπτεύοντες και πολιτική ηγεσία. Δεν γίνεται η κυβέρνηση να διεκδικεί το χειροκρότημα για κάθε σύλληψη και να εξαφανίζεται από τη συζήτηση για όσα προηγήθηκαν,λες και η ευθύνη της αρχίζει την ημέρα της αστυνομικής επιχείρησης.
Αυτή η επιλεκτική μνήμη και ανάληψη ευθύνης έχει παρατραβήξει!
Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υποθέσεις έχουν φτάσει και σε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, ενώ η δίκη του Χρήστου Μπουκώρου, που είχε οριστεί για τις 27 Οκτωβρίου, αναβλήθηκε για τις 13 Ιανουαρίου 2027. Η δικαστική διαδικασία θα ακολουθήσει τον δρόμο της, η πολιτική λογοδοσία όμως δεν παίρνει αναβολή μαζί με μια δικάσιμο.
Ποιος είχε την εποπτεία, πώς λειτουργούσαν οι έλεγχοι και ποιοι χειρισμοί επέτρεψαν να φτάσουμε ως εδώ; Η κυβέρνηση οφείλει συγκεκριμένες απαντήσεις, δεν μπορεί να περιμένει να εξαντληθεί η κοινωνία ανάμεσα σε δικογραφίες, κομματικούς καβγάδες και διαδοχικά πρωτοσέλιδα. Η μετατόπιση της συζήτησης από τις ευθύνες της εξουσίας στα πρόσωπα του εκάστοτε τηλεοπτικού σκανδάλου την εξυπηρετεί πολιτικά, γιατί όσο κοιτάμε ποιος μπήκε στο περιπολικό, κάποιοι εξακολουθούν να κυβερνούν χωρίς να απαντούν.
Την ίδια ώρα, έξω από τα τηλεοπτικά παράθυρα, εξελίσσονται ζητήματα που αφορούν τη θέση και το μέλλον της Πατρίδας. Στο τουρκολιβυκό, η Αθήνα προχώρησε σε κοινή δήλωση με άλλες χώρες και την Ευρωπαϊκή Ένωση στον ΟΗΕ, επαναλαμβάνοντας ότι το μνημόνιο είναι άκυρο και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα, μια χρήσιμη διπλωματική παρέμβαση στον απόηχο της κύρωσής του από τη λιβυκή Βουλή.
Ωραία, αλλά ποια είναι η συνέχεια; Ποιος είναι ο σχεδιασμός απέναντι στην επιμονή της Άγκυρας να δημιουργεί τετελεσμένα και πώς μεταφράζεται η διεθνής στήριξη σε ουσιαστική προστασία των ελληνικών θέσεων; Η κυβέρνηση δεν δικαιούται να παρουσιάζει κάθε δήλωση συμπαράστασης ως τελική νίκη, όταν η εξωτερική πολιτική κρίνεται στο αποτέλεσμα και στη διάρκεια. Η γεωγραφία παραμένει εδώ και μετά τις ανακοινώσεις.
Το ίδιο απαιτητικοί πρέπει να είμαστε και για τη Μονή Σινά. Στις 24 Οκτωβρίου, ο Αρχιεπίσκοπος Συμεών ανακοίνωσε την απόφασή του να υπογράψει συμφωνία με την αιγυπτιακή κυβέρνηση, μια σημαντική εξέλιξη, ενώ η ημερομηνία υπογραφής και επιμέρους εκκρεμότητες παρέμεναν προς διευθέτηση, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ.
Εδώ χρειάζονται καθαρές εξηγήσεις για τους όρους, το ιδιοκτησιακό καθεστώς, την αυτοτέλεια της Μονής και τη μονιμότητα των εγγυήσεων. Η ελληνική κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει τι κατοχυρώνεται, γιατί μιλάμε για μια παρακαταθήκη της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού με βάθος αιώνων, που απαιτεί σοβαρότητα και διαρκές ενδιαφέρον πέρα από τις επίσημες διαβεβαιώσεις.
Όλα αυτά χρειάζονται δημόσιο έλεγχο και ερωτήσεις που δεν εξαφανίζονται επειδή βγήκε η επόμενη ηχηρή συνομιλία. Η χώρα δεν μπορεί να ζει από σκάνδαλο σε σκάνδαλο, με την κυβέρνηση να αλλάζει θέμα και τους πολίτες να προσπαθούν να θυμηθούν ποια απάντηση ακόμη περιμένουν.
Να ελεγχθούν οι επιχειρηματίες, οι αθλητικοί παράγοντες και οι κρατικοί μηχανισμοί, και η κυβέρνηση να λογοδοτήσει για τη δική της διακυβέρνηση. Το περιπολικό στο δελτίο των οκτώ δεν σβήνει τις ευθύνες στο Μέγαρο Μαξίμου!
Νικόλαος Λύκος